Leestijd: < 1 minuut

In het boek schrijf ik op dag 22 – 6 april 2017

Ik wil maar eindigen met iets leuks. Vandaag kwam ‘muziek aan bed’. Ik weet dat Sylvan het leuk vindt en dus heb ik ook toestemming gegeven om te filmen (met een ruime afspraak om terug te mogen trekken, enz.). Twee dames en een cello: ze spelen samen en doen dat echt zo leuk. Sylvan ontspande en zat met een lach bij mij op schoot. Hij mocht ook voelen en de snaren aanraken en dat vond hij prachtig. Hij genoot en ik hoop dat dat ook mooi op beeld staat. Tussendoor werden mij ook wat vragen gesteld over Sylvan. Ik was nog zo moe: volgens mij gaf ik hele domme antwoorden. Ik hoorde zachtjes iets wat op ‘weg’ leek en zei: “Genoeg zo. Hij vindt het niet fijn dat er over hem gesproken wordt” direct werd er gevraagd of hij nog muziek wilde en hij knikte ‘ja’ en genoot weer. Mooi hoe ze daar mee omgingen.

Op dat moment ging het slecht, toch had op dat moment nog niemand kunnen bedenken dat Sylvan op 19 april zou overlijden.

Voor ons was het bizar, maar ook heel bijzonder dat dan op zondag 23 april … de laatste dag voordat we voorgoed afscheid zouden nemen, de uitzending was op omroep Gelderland. Ook dat zij in de korte tijd die ze nog voor de uitzending hadden nog ingesproken hebben dat Sylvan overleden was stellen wij zeer op prijs. Dat je op deze manier kunt terugkijken naar dit dierbare en onbetaalbare moment is werkelijk vereeuwigd in mijn hart!

De beelden spreken voor zich …


Reacties

TV uitzending — Geen reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

HTML tags allowed in your comment: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>